Herhangi bir amaç ve fayda olmadan kronik şekilde yalan söylemeye mitomani (patalojik yalancılık) deniyor. Mitomani muthos (efsane) ve mania (delilik) sözcüklerinden oluşuyor.
Günlük hayatta sosyal ilişkilerimizde hepimiz yalan söyleyebiliyoruz. Sıkıntıdan kaçınmak ve istediğimizi elde etmek için bir gerçeği gizleyebiliyoruz veya gerçeği çarpıtarak ifade edebiliyoruz. Yalan, sıradan ilişkilerimizin bir parçasını oluşturabiliyor.
Mitomani ise sosyal ilişkilerimizdeki yalanlardan farklı şekilde ortaya çıkıyor. Mitomani patalojik bir durum olduğundan sıradan yalanlar gibi işlevsel olmuyor ve yalan söylemek hayatın bir parçası haline geliyor.
Mitomanide yalan söyleme davranışı şu şekillerde gözlemlenebiliyor:
- Sıradan konularda fayda gözetmeden yalan söyleme
- Yalanların ayrıntılı ve tutarlı olması
- Stres altında yalanların artması
- Yalanların abartılı olması
- Söylediği yalanlara kişinin kendisinin inanması
- Yeni yalanların eski yalanlarla tutarlı şekilde bağlantılı olması
- Olayları ve olaydaki kişisel rolü dramatize etme
- Olay içindeki rolü abartarak kahraman veya kurban rolü oynama
- Yalan söyledikten sonra olumsuz duygular hissetmeme
- Gerçekler ortaya çıksa da bunu kabul etmeme ve kötü hissetmeme
- Yalanlara inanmaya devam etme ve diğerlerini de inanmaya ikna etme
Bu özellikler sıradan yalanlarla mitomani arasındaki farkı görmemize yardımcı oluyor.
Mitomani tek başına bir psikolojik bozukluk ve hastalık olarak tanımlanmıyor ancak dürtü kontrol bozukluğu ve kişilik bozuklukları gibi tanıların belirtileri arasında yer alıyor.
Patolojik şekilde yalan söyleyenlerin yukarıda bahsettiğimiz özellikler nedeniyle psikoterapi desteği alma olasılığı düşük gözüküyor. Sağlıklı günler dilerim.
Bu konu hakkında siz ne düşünüyorsunuz? Görüşlerinizi siz de paylaşın!